De chardonnay van Max Verstappen? Nee, de held in kwestie is Max Schubert, chief winemaker van Penfolds in de jaren 1948 tot 1975. En de oplettende lezer denkt dan: aha, dat is de uitvinder van The Grange, de grootste cultwijn van Australië. In 1950 ging Max naar Bordeaux en toen hij terugkwam op de werkvloer wilde hij ook wel een wijn maken die mee kon doen met de beste van de wereld. Aldus geschiedde. Sinds 1951 was The Grange zijn kindje. Maar – zoals wel vaker gebeurt bij grote wijnen in hun jeugd – The Grange werd afgeserveerd door de pers. In 1957 werd Max door het management van Penfolds vriendelijk doch dringend verzocht om te stoppen met The Grange.

Maar nu komt het leuke. Dat deed hij niet, Max ging door. Stiekem. In ’57, ’58 en ’59 bleef hij deze cultwijn maken. Pas in 1960 zag men bij Penfolds opnieuw het licht. De verder ontwikkelde wijn was weer geproefd en opeens buitengewoon goed bevonden. ‘Begint u maar weer’, zei Penfolds. ‘Ik ben nooit gestopt’, zei Max. En sindsdien veroverden The Grange, Penfolds en Australië de wijnwereld. In 2001 werd het zelfs uitgeroepen tot één van de honderd meest invloedrijke Australiërs van de 20e eeuw. Hij zorgde er ook voor dat bijna alle wijnen van Penfolds naar een Bin zijn genoemd. Behalve dan The Grange en deze Max’s, een terechte homage aan de man die Penfolds op de kaart zetten, en dan meteen ook maar boven aan de lijst.

Dit eerbetoon heeft de rijkdom van een Australische chardonnay, maar ook de elegantie van een Bourgogne. Meursault-achtige gebrande hazelnootjes, abrikozen en perzik met een klontje boter en vanille. Comfort wine. Een warm bad. Max zou tevreden zijn geweest.