In bereidingen en in ingrediënten zijn modes. Sommige groot – iedereen aan de carpaccio in de jaren 90 –, sommige klein, meer rimpelingen in het culinaire tafelkleed. In Frankrijk is roze peper opeens populair, de bessen van een boom uit Peru, geen familie van zwarte peper, noch van de chilipeper. Geurig spul. Kleurrijk spul ook, ze verluchtigen anderszins ingetogen eetwaar op luisterrijke wijze.
In mijn Franse stulp maakte ik laatst kalfsbiefstuk met kokosmelk, limoen en die poivre rose. Daverend succes. Zeker ook door gul ingeschonken glazen wijn ernaast. Dat helpt trouwens altijd, ik kan het van harte aanraden. Gespreksbevorderend en goed voor de aanmaak van gelukshormonen assorti. Maar wat moet die wijn bij biefstuk met roze peper dan zijn? Chardonnay, meldt onze Drankspijswijzer. Zeker. Mag er een van gewicht zijn ook, houtopvoeding, rijping. Of wat dacht je van een witte Côtes-du-Rhône? Liefhebbers van rood zou ik doorverwijzen naar de Loire, voor een Chinon of Bourgueil. Zal je eens wat beleven.
