Zuid-Spanje, Portugal, Zuid-Frankrijk, overal kun je verse sardienen eten. Ooit was het het enige dat mijn gade en ik ons konden veroorloven in het haventje van Cassis. Maar dan wel met een fles van de lokale witte wijn erbij. Geroosterde sardienen zijn niet ieders kopje thee, maar wel het mijne. Vet natuurlijk, altijd vet, vandaar dat het partje citroen onmisbaar is, en dan wat zoutkorrels, tegen een achterdoek van schroei, van blaker. Erbij?
De wijn van Cassis is schaars en duur, hij komt in onze wijzer niet eens voor, geloof ik. Nee, laten we het thuis bescheidener houden, net zo bescheiden als de goedkope vis zelf. Want goedkoop is hij; gauw naar de visman voor een kilozak bevroren sardienen! Wel altijd buiten te grillen vanwege de geur. Goed, bescheiden wijn. Wat zegt onze Wijzer? Sauvignon blanc, altijd goed. Rosé, dito. Muscadet, hmm, dat is een goede. Wordt beter en beter, de laatste jaren. Muscadet doen? Lekker.
