Pecorino kennen we niet alleen van de schapenkaas, maar ook als druif. Je vindt hem meestal in de Marken of – zoals in geval – in de Abruzzen. Krijgt zijn naam overigens van de schapen die door de wijngaard liepen en dan bijkans de halve oogst als snack namen.

En geef ze eens ongelijk. Pecorino is niet te versmaden. Knapperig fris, als pinot grigio, maar dan met meer karakter. Spitsvondig. Krakende appel, sappige peer. Wilde perzik, amandelschaafsel en (pluspuntje) slechts 11,5% alcohol. Dan schenk we onszelf nog eens lachend een tweede glas in. De antipasti mogen doorkomen! Tonijncarpaccio of céviche ook geen bezwaar.