De familie Perrin, wereldberoemd door hun fameuze châteauneuf Beaucastel, maakt gelukkig meer wijnen dan die ene zeldzame kostbare beroemdheid. Voorname wijnen die duidelijk familie zijn van die vermaarde Beaucastel, maar ook andere. Heel frivole zelfs, die hip naar een dier heten.

Frivool en modieus van verpakking, maar gelukkig klassiek van inhoud. Een uitgekiende mix van inheemse druivensoorten die elkaar aanvullen en optillen tot hoger sferen. Duidelijk geen modieus niemendalletje. Slechts de beste wijnmakers, met veel ervaring, en de beste apparatuur kunnen in het warme Zuid-Frankrijk zulk verfijnd wit maken.

Het gevaar bestaat dat de warmte voor overrijpe druiven zorgt, en vervolgens voor logge alcoholische wijnen met aangebrande sufgekookte smaken.

Niet hier. Heel zonnig Zuid-Frankrijk ruik je, met tussen het fruit en de kruiden en de zon koele accentjes van venkel en anijs. En dat alles voor een spreekwoordelijk Hema-prijsje. Al zou de Hollandsche Eenheidsprijzen Maatschappij Amsterdam dit vroeger op een rond bedrag hebben afgerond.