De robijn lichtte troebel op. Had niet alleen de kleur van kersen, rook er ook naar. Versterkt door zwarte bessen, wat hout en een spoortje staalwol. Geuren en smaken die zich nauwelijks waarneembaar door de lucht verplaatsten. Hun eigen weg kozen en de sfeer op subtiele wijze beïnvloedden. Niet overduidelijk, maar op onnavolgbare wijze zacht sturend. Tot een gevoel dat zich aandiende als metafoor voor een glas voortreffelijke rode wijn.

Ach, we vinden zelf ook heus wel dat we soms doorslaan. Maar schrijven over wijn is vaak net zo lekker als de drank zelf.