Tasmanië is dat hartvormige Australische eiland ten zuiden van Melbourne, tevens de laatste stop op weg naar de Zuidpool. In dat relatief koele klimaat moet de pinot noir het bijna wel goed doen. De druiven rijpen er langzamer en de nachten zijn koel.

Bittere kersen, rode pruimen, klein rood fruit, kruiderij van o.a. groene laurier, vanille van (deels nieuw) eikenhout en aangename zuren.  Opvallend lange afdronk. Mooie pinot noir.

Toen Abel Tasman het eiland in 1642 ontdekte noemde hij het Anthoonij van Diemenslandt, naar zijn broodheer bij de VOC. Maar aangezien er in de eeuwen die er op volgden in Australié voornamelijk Engels werd gesproken, verbasterde die naam naar verluidt tot Demons Island, Duivelseiland dus. Met de associatie met satan was men niet blij. Daarop werd in de naam in 1856 officieel gewijzigd in Tasmanië, naar de ontdekker Abel Tasman.