Drink je zinfandel, dan drink je gewoon primitivo. Of eigenlijk is het zelfs tribidrag. Laat ze het in Californiëa maar niet horen. In de jaren ’90 van de vorige eeuw werd het door middel van DNA-onderzoek duidelijk dat de oorsprong van zinfandel niet in Californië ligt, maar in – schrik niet – Kroatië.
Bij Ironstone heeft men ook nog een eigen historie te vertellen. Iets met goudkoorts en dorstige gelukszoekers. Die konden natuurlijk hun lol op met de lokale specialiteit. Die zinfandelstokken van toen zijn middels Old Vines. En tsja, dan heb je als wijnmaker goud in handen.
Het levert een zondoorstoofde, warmbloedige krachthonkwijn op. Zoals we hem ook kennen uit Puglia, maar dan nog iets meer over the top. Compleet met een toffee-karamelreep, cranberry, rozenbottel, blauwe bessenjam en speculaasspecerijen. Plus ook nog een in de lengte opengesneden vanillestokje en een kamille-bittertje.
Voor de liefhebbers van veneuze spierbundels en een procentje alcohol extra. Heel goed in z’n soort.
Nu ook duurzaam geproduceerd.