Ribera del Duero komt u tegen wanneer u van Madrid noordwaarts trekt. Ter hoogte van de noordgrens van Portugal komt u bij de rivier Duero, waarnaar het wijngebied heel overzichtelijk is genoemd. Ribera betekent overigens niet zoals je zou denken rivier, maar oever.

De druif van dienst is hier is al meer dan zevenhonderd jaar een plaatselijke variant van de tempranillo (inderdaad, de riojadruif) die ze zelf overzichtelijk ‘tinta del pais’ noemen.

En die tinta kwijt zich meer dan prima van zijn taak. De wijnen van Ribera del Duero deden wijnliefhebbers beseffen dat Spanje meer te bieden had dan houtrioja. Namelijk krachtiger wijn met beheerst, overwogen houtgebruik. Wijn waarin het eiken niet overheerst, maar een bescheiden toevoeging is. Zoals de wijze wijnboer zegt: ‘Hout in wijn is als zout in de keuken: zonder is flauw, te veel niet te eten.’

De ware ribera del duero heeft op krachttraining gezeten, maar is zeker geen onbehouwen hout-en-alcoholproleet. Stevig gebouwd, maar elegant. Veel wijn, veel fruit en sjieke specerijengeuren.