Nero d’Avola. Donkere van Avola, betekent dat. Het is dé rode wijndruif van Sicilië, die nero d’avola. Avola is het uiterste zuidpuntje van Sicilië, in de provincie Siracusa (waar naar verluidt ook het wiegje van de syrah stond maar da’s weer een ander verhaal). Nero doet het daar in ieder geval prima. Hij houdt van warmte. Daar doet ie graag zijn duimpje voor omhoog.

Nu houden alle druiven van warmte, maar ze kunnen er niet allemaal goed tegen. Hun wijnen smaken dan zwaar en loom. Stoer en vol en stevig is deze zeker, maar niet log. Gespierd, krachtig. Intense essence van rijprijprijp donker fruit met een vleug cacao en ook wat vanille.  Zonnige specerijen. Zomergeuren. Vol, warm, donker, met aardige tannines. Karaktervol Italiaans met spierballen. En toch geen belachelijk hoog alcoholpercentage. 13% is in deze omstandigheden erg netjes te noemen.