Flink wat over te doen. Eerdere ideeën over de origine mochten op de schroothoop, de pasta alla carbonara blijkt toch heus uit Rome afkomstig. De eerste vermelding ervan is uit 1939, door een Nederlandse correspondent nog wel. Wat ik al wel wist is dat het gedoe met alleen wangspek en geen room historisch onzin is. Tot de jaren tachtig rotzooide iedereen in Italië er lustig op los, met pancetta, met knoflook, met ui soms, en met gruyère als kaas. Allemaal vloeken in de kerk, tegenwoordig.
Wat dronk je in 1939 bij de carbonara? Rottige Frascati, geel geoxideerd en zoetig. Dat was normaal in Rome. Doen we niet meer. Wij nemen een nette Pinot Grigio of, als je van romiger houdt, een Chardonnay. Liefhebbers van rood grijpen naar een fatsoenlijke Chianti. Mag je een beetje koelen ook. Vroeger was beslist niet altijd beter. Leve het nu!
