Is het niet gewoon weer eens tijd voor een coq au vin? En dan niet miezemuizen met kipfilet of zelfs kipdijfilet, nee, een echte kip in stukken nemen, met bot. Zonder bot verdraagt hij het niet om lekker lang te stoven, een uur of nog langer, zodat de smaak van de wijnsaus met spekjes en uitjes in het vlees doordringt.
Coq au vin cuisineren en er dan water bij drinken is een affront, een belediging van de cultuur, van de geschiedenis, van het menselijke zijn. Maar welke wijn drinken we dan? Liefst eentje uit het gebied waar het recept beroemd werd: Bourgogne in de ruime zin, zodat de Beaujolais er ook bij hoort. Wijn dus van de Pinot Noir druif (Bourgogne) of de Gamay. Aangezien heuse Bourgogne prijzig is, willen wij de aanschaf van Pinot Noir uit andere wijnbouwgebieden door de vingers zien. Pays d’Oc? Allà. Garnacha? Voor deze keer. Nieuw-Zeeland? Pourquoi pas.
