Alweer lang geleden mocht ik samen met Harold en de ons veel te vroeg ontvallen Nicolaas Klei op cassouletbezoek bij Château de l’Horte, waar eigenaar Jean-Pierre Briard beëdigd cassouletteur was, want lid van de Broederschap, lui die enkele malen per jaar in middeleeuwse gewaden gehuld de loftrompet steken over dit riante gerecht. Witte bonen uit de oven met een riant binnenwerk van worst, gekonfijte eend, varkensvlees en wat al niet, intens gegratineerd, kwam op tafel.
Met uiteraard de Corbières van het huis erbij. Cassoulet is de signatuur van Frankrijks Zuiden, van Occitanie. Allicht dat daar wijn uit die hoek bij komt, en die mag stoer zijn of nobel en verfijnd, net hoe je stemming is. Cahors bijvoorbeeld vertoont beide aspecten, maar ook Gaillac past erbij als een deksel op de pot. En dan is er de Corbières. De huiswijn van de cassoulet, dat hebben wij persoonlijk vastgesteld. Ik ga zó weer terug!
