Hoe nieuw is nieuw?

Voor het overzicht willen we de wijnwereld nog wel eens in tweeën knippen. Niet zoals bij ‘de gewone’ in een noordelijk- en een zuidelijk halfrond maar in een oude – en een nieuwe wijnwereld. Laten we vanwege de anciënniteit en vooral ook het respect toch maar bij die eerste beginnen.

Daar treffen we de Italië, Frankrijk en Spanje, in deze volgorde de drie grootste wijnproducenten op deze aardbol. Daarna voegen we Duitsland, Portugal, Griekenland, Hongarije en Oostenrijk nog aan de eregalerij toe, landen die allemaal vaak ook al een wijnbouwhistorie van vaak duizenden jaren oud kennen. En laten we dan ook Georgië nog maar noemen.

Omdat dit echt het oudste wijnland ter wereld is met een geschiedenis die zelfs 8000 jaar teruggaat. Enfin. Daarmee lijkt die goede, oude, vertrouwde wijnwereld zich min of meer binnen de grenzen van de Europese Unie op te houden.

Overigens zijn de lidstaten die de nieuwe wereld vormen welbeschouwd ook de jongste niet meer. In de 16e eeuw werden in Argentinië, Chili en Mexico wijnstokken aangeplant. In Zuid-Afrika was dat in 1655, met dank aan onze eigen Jan ‘VOC is my middle name’ van Riebeeck. Australië is evenmin van gisteren: sinds 1788. En Nieuw-Zeeland is ook niet splinternieuw. Daar zijn ze – evenals in Californië - in het begin van de 19e eeuw aan de slag gegaan. 

Ben je klaar voor een reisje door de nieuwe wereld? Of moet je je kurkentrekker nog inpakken?