Tasmanië. Het eiland dat de Australiërs The Holy Grail noemen, en de thuisbasis van de Tasmanian Devil.
Wie hier een wilde bubbel verwacht, hoeft niet bang te zijn. Je ziet hem, je ziet hem ook weer niet.
Wel iets eigens: warmte en een tikje tropisch fruit, appel, peer en kamperfoelie, met veel citruszeste van citroen, limoen en sinaasappel. Daaronder nougat, wat karamel en een klein stukje brioche. Romig en een beetje chewy, met mooie zuren.
Australië klinkt warm, maar dit komt uit het koele Tasmanië, en dat geeft finesse. Kruidiger en aardser dan een Franse of Duitse bubbel.
Een bijzonder alternatief voor champagne. Bij oesters, schaaldieren en witvis, of probeer eens een kaasplank of een romige pasta.