Van druif bobal werd wel beweerd dat daar explosiegevaar in schuilde: fruitbom.

Meestal was er echter sprake van het geknetter van een klappertjespistool, een metafoor voor het oppervlakkige fruit dat je via een eenvoudige rosé in het gezicht gesmeten kreeg. Ook het van deze druif geperste rood was gewoonlijk maar zo, zo…

Maar hoe gaat dat tegenwoordig? Verloren groenten worden tegenwoordig weer omarmd en ogenschijnlijk in vergetelheid geraakte saaie sufdruiven worden geknuffeld en verleid om er het beste van te maken.

Nu zijn ze bij Neleman al een tijdje doende met die bobal. Boden de druif een single vineyard aan, hebben ter plekke gezorgd voor een schoongrondverklaring en zorgden voor een stralende toekomst door hem voor te stellen aan hun beste wijnmakers.

En hun bobal beloont dat. Het vorige oogstjaar (2023) leidde dat tot een gecontroleerde ontploffing van aardbeien op sap, kersen uit de kersenbonbons, bramen van de zonkant, pruimen uit de pruimenpap, laurier uit de hachee en tannines van de fluweelrol. En dit jaar bespeuren zelfs nog wat terroir eigen aardsigheden als paddenstoelen en hun ondergrondse familielid, de kostbare truffel.

Ondanks deze ogenschijnlijk toch prijskaartjes-verhogende componenten is Derrick’s bobal juist wat voordeliger geworden. En dat – opgeteld bij de geur- en smaakverbetering – resulteert dat in een hogere score.

Zodoende is die hatelijke min van de eerdere 9- verdwenen om plaats te maken voor een dikke 9 op he scorebord.

En op het bord zelf?

Dit is het soort rood dat zal smaken bij een stoofschotel. Van konijn bijvoorbeeld.