Eens een heel contingent brandweermannen binnen gehad. Gebeld door de buurvrouw die doende met haar daktuintje plots een luid gebulder uit mijn schoorsteen hoorde opstijgen. En dat niet alleen: er was ook rook te zien. Zij vreesde uitslaande brand: de wijnschrijver die in vuur en vlam opging. Een uit de hand gelopen Glühwein-proeverij? Zou voor haar een lelijk streep door de rekening zijn geweest. Buuf was er altijd als eerste bij als er geopende proefflessen gehaald konden worden. Met twee Action-tassen vol (en u weet, daar kan veel in) rinkelde ze altijd weer naar huis. ‘Ik deel ze allemaal uit hoor… Ook aan anderen!’ Ja, buuf. Nu had ze brandweer op mijn dak gestuurd. Of beter gezegd: op de begane grond. Zij stond immers op het dak. Reden van al dat geknetter: de wijnkistjes die ik in hoog tempo in mijn open haard kieperde. Fikt als een dolle. En dat was de brandweer ook bekend. Loos alarm. Onverrichter zaken keerden de mannen weer terug naar de kazerne. Of toch niet? Buuf zag met lede ogen aan hoe zij met tassen vol proefflessen naar buiten schommelden. Voor thuis. Dronken in een brandweerauto rijden, mag niet van de politie. Deze Malbec Single Vineyard ‘La Pampa’ hebben ze echter niet meegekregen. Wil ik graag een vlammend betoog over houden. Over die mooie, donkere stijl. Vol met zwart fruit, chocobitters, cacaomodules, kersenlikeur en fluweelassociaties. Vooruit, ook een spoortje rokerigheid op de neus. Majestueuze Malbec die dientengevolge ook niet naar de buurvrouw ging. Ik heb echter wel het kistje waarin-ie werd geleverd voor haar bewaard. Kon ze mooi haar daktuingereedschap in bewaren.