Een Portugese chardonnay, sauvignon blanc of merlot komen we zelden tegen op de proeftafel. Hoe dat komt? Het heeft alles te maken met de geïsoleerde ligging van het land. Verafgelegen van de rest van Europa heeft Portugal altijd zijn eigen koers gevaren. Niet in de laatste plaats omdat er in de 20e eeuw onderdrukking en armoede was. Hierdoor lieten wijnboeren het wel uit hun hoofd om de druiven uit hun wijngaarden te vervangen voor internationale supersterren.
Daar plukt Portugal vandaag de dag letterlijk en figuurlijk de vruchten van. Want inmiddels is Portugal een ware schatkamer van inheemse druivenrassen die luisteren naar even obscure als onuitspreekbare namen. Een luilekkerland voor de avontuurlijke wijndrinker of een gemiddelde ampelograaf.
Arinto is een van de oudste variëteiten van het land. Staat ook wel ‘bekend’ als pedernã. Geeft (ook in dit geval) staalachtige frisheid en zuren. Met limoen, citroen en groene appel. Terwijl je toch ook overduidelijk de warmte van de streek terugproeft.
Quinta da Romeyra is een autoriteit op het gebied van arinto en de regio Bucelas. We zitten in het eerste de beste wijngebied dat je tegenkomt, als je vanuit Lissabon naar het noorden rijdt.
Tenslotte Prova Régia, dat betekent 'koninklijke goedkeuring'. Een verwijzing naar de populariteit van Bucelas aan het Britse hof in de 19e eeuw. By appointment to His Majesty the King, zouden we tegenwoordig zeggen. Of 'Hofleverancier' in gewoon Nederlands.