In de serie Brut de Cuve van Arjolle, maar dan in een sjieke, donkere fles in plaats van eenvoudig doorzichtig glaswerk. Jammer, want een prachtige kleur, deze orangewine, wijn van wittewijndruiven waarbij de schillen mee hebben mogen doen, net als in lang vervlogen tijden - en nu overal in de natuurwijnwereld.

Van de kruidige roussanne en de muskatige muscat. Gelukkig houdt de laatste zich een beetje gedeisd. Roussanne kan het prima af zonder bemoeienis van anderen. Desondanks: waarom? Waarom die prachtdruif roussanne gezelschap geven van muscat?

Voor het overige: wel spannend en apart, zoals alle orangewijnen, zonder zo apart te zijn dat het niet meer plezierig drinkbaar is.