Drink je zinfandel, dan drink je gewoon primitivo. Of eigenlijk is het zelfs tribidrag. Laat het ze in Amerika maar niet horen. In de jaren ’90 van de vorige eeuw werd het door middel van DNA-onderzoek duidelijk dat de oorsprong van zinfandel niet in Californië ligt, maar in – schrik niet – Kroatië.
Bij Ironstone heeft men zo zijn eigen historie te vertellen. Iets met goudkoorts en dorstige gelukszoekers.
Die konden natuurlijk hun lol op met de lokale specialiteit. Fast forward naar vandaag de dag. De oude zinfandelstokken zijn inmiddels Old Vines. En tsja, dan heb je als wijnmaker goud in handen.
Het levert een zondoorstoofde, zonnige en warmbloedige powerhouse op. Zoals we hem ook kennen uit de hak van de laars. Compleet met een toffee-karamelreep, cranberry, rozenbottel, blauwe bessenjam en speculaasspecerijen. Maar dan ook nog eens met in de lengte opengesneden vanillestokjes. En een flinke klodder kokosnotenzonnebrand.