‘In den beginne’ waren we in Nederland vooral geporteerd van chardonnay die blijk gaf van de eik.
Volle bak wit wensten we. Roombotterbabbelend over vanillepuddingbroodjes, zoete popcorn, kokosmakronen, ananas-passievruchttaart met notencrumble en karamelfudge.
Wij van De Grote Hamersma betitelden dergelijke uitvoeringen soms als ‘vloeibaar hout’ als het er allemaal wat te nadrukkelijk bovenop lag en haastten ons dan om te melden dat dit toch vooral bestemd was om rotte kozijnen mee te repareren.
Enfin, tijden veranderen. En onze witte wijnvoorkeur ook: in Nederland blieven we dat tegenwoordig liever wat frisser, puntiger, kwieker en dorstlessender.
En gelukkig weet wijnmaker Frédéric Garrabou van Montaignan dat ook. Waar hij zijn chardonnay vroeger nog wel eens met een plankje schraagde ging hij bij recentere oogsten veel subtieler aan de slag.
Aldus werd fruit naar voren geschoven en zorgde eiken voor de achtergrondbegeleiding. En dat leverde ook bij deze 2025-oogst een chardonnay die een tikje tropen brengt, een aanzet tot abrikoos, een petsje perzik, een partje appel en het zacht-zure romige van crème fraîche.