Een wijn van rond de 10 euro en gemaakt van een interessante druif. Daar gaat ons hart altijd sneller van kloppen. Want goedkope pinot grigio’s hebben we al genoeg op deze wereld. En nu maar hopen dat we niet teleurgesteld worden…

Eerst iets meer over de druif: friulano. Waarschijnlijk onbekend. Heeft veel synoniemen. De bekendste naam is Tokaj Friulano. Had niets te maken met de poepie-chique zoete Tokaj uit Hongarije. Dus deze naam werd in 2007 verboden.

Een ander verwarrend synoniem is sauvignon vert. Vert omdat de druiven groener zijn dan sauvignon blanc, maar naast het grassige en licht aromatische karakter heeft het verder ook niets met deze druif te maken. De naam friulano is overigens nergens te bekennen in onze druivenbijbel. Dat komt omdat de doopnaam sauvignonasse is.
Lison is hier het wijngebied dat in 2010 de hoogste Italiaanse onderscheiding kreeg: DOCG. De banderol op onze fles was op z’n kop geplakt. Dus ze moeten nog wel even oefenen. Deze Lison komt overigens uit het classico-gebied. Dat is het beste stukje van de streek, dus dat belooft wat.

En we worden niet teleurgesteld. Deze wijn van blije biodruiven heeft pit. Napoleonballen met bijbehorend zuur. Sereh. Dor gras aan het einde van een hete zomer. Ongebrande noten in de finale.

We vermoeden dat, als de nieuwe oogst jong geproefd wordt, deze wijn nóg hoger zal scoren.