Jumilla. Ooit het wijnbejaardentehuis van Spanje. Dorre wijngaarden in de bergen ten noorden van Murcia waar niemand meer naar omkeek. Tot op een goede dag… Enzovoort.

Thans is er een flink aantal producenten doende die met name de monastrell-stokken weer hebben weten te reanimeren. Step aside! En weg was de flatliner. Monastrell leeft weer dankzij de inspanningen van verschillende producenten. Niet zelden laten deze de monastrell vergezellen door nog wat andere wilsbekwamen.

Leuke van dit soort van vinologische vernieuwbouwprojecten is dat de prijs vaak zo prettig is. In dit geval voor veel en goed rood.

Veel rijp donker fruit, kersenlikeur met cacao (het Mon Chéri-effect) en ferme doch allervriendelijkste tannines. Wat peper van de syrah, wat deftige knoestigheid van de monastrell, terwijl petit verdot voor beet en houvast zorgt. Volop vanille en zoete specerijen.

Veel van alles, voor weinig.