Spaans rood uit de DO Manchuela.

Hoorde ooit bij het grootse (in ieder geval qua liter-output) La Mancha, maar die regio brokkelt langzaam af en verliest terrein aan eigenzinnige, kwalitatieve(re) subgebieden. Manchuela heeft de ambitie om in zijn eentje de status van heel La Mancha te overtreffen. Het moderne familiebedrijf Bodega La Cepa de Pelayo in Alcalá del Júcar draagt daar zijn druifje aan bij.

Signature soort: bobal van 35-60 jaar oude stokken die biologisch toeven op kalkrijke ondergrond. Serieuze presentatie van een druif die lang niet serieus werd genomen en slechts een bijrol genoot als volumeklant in rode budgetblends dan wel een hoofdrol werd toebedeeld in niks aan de hand rosados.

Maar ook tempranillo, de nationale druif van Spanje, wordt met alle egards behandelt. Het wordt beloond met een frivool kersige tinto. Kleine pruim bovendien, zure kersjes en kwispelende tannines. Licht, luchtig en kittig

La Cepa de Pelayo timmert overigens ook aan weg met macabeo en de onvermijdelijke international chardonnay