Uit de regio 'die wel eens de toekomst van Bourgogne kan zijn. Met dank aan z’n hoger gelegen, relatief koele wijngaarden en met een vergelijkbare bodemsamenstelling als de zich op een steenworp afstand bevindende grands crus, is dit het terroir voor 'de huidige klimaatveranderingen' lazen we onlangs.

En dat schept verwachtingen bij de wijnen van Aurélien Verdet. Tot voor kort hebben we overigens voornamelijk rood ter beoordeling mogen begroeten van 'm. Misschien omdat ie net wat ruimer in de pinot noir zit dan in de chardonnay: respectievelijk 9 om 3 hectare. Inderdaad, opgeteld is dat nog steeds niet veel. En dan te bedenken dat een en ander ook nog eens verdeeld is over tien verschillende appellations.

Hoe dan ook: we beoordeelden al eens zijn bourgogne blanc, van chardonnay uit de oudste biologische wijngaard in Bourgogne. Vader Verdet ging in 1971 al om en zoon Aurélien is nog veel meer een believer. En met deze Le Prieuré heeft ie het hogerop gezocht.

En ook onze loftuitingen gaan die kant op. Vanwege het notige, rokerige en het aards-amandelachtige, zo eigen vaak bij witte wijnen waarvan de makers de biologische beginselen aanhangen. Het frisse, het zuivere, het levendige.

Gedroogd geel fruit ontmoet sappig appelvruchtvlees. Venkel, zo van de mandoline, ligt naast citroenzest, we proeven nog eens na en laten wederom het crachoir, de spuugemmer, ongebruikt.