Het huis Colin Bourisset bestaat al sinds 1821 en het is dus niet vreemd dat ze degelijke, ouderwetse beaujolais maken. Stoer, stevig, aards. Beaujolais die aan landelijke bourgogne doet denken, niets heeft van die flierefluitende lichtfruitige nouveau of primeur.

Maar: dat stoere karakter dat doet denken aan landelijke bourgogne is wel verpakt in vrolijk beaujolaisfruit. En: hun beaujolais heeft karakter. Iedere cru smaakt net weer anders. Vergelijk maar eens deze met hun brouilly, die ernaast op het schap staat. Allebei beaujolais, allebei druif gamay, zelfde aloude wijnmaker. Maar andere wijngaard, andere bodem.

Dus andere wijn. Lieflijker, voller, andere accenten in geur en smaak.

Dat was zo in 1821, toen Napoleon nog op St Helena zat te mokken richting sterfbed, dat is nog steeds zo.