Het etiket oogt als een muur vol kunstzinnige graffiti, waar diverse Keith Harings op zijn losgelaten, en daartussen ontdekt de verwoede speurder oog nog wat concrete informatie: tempranillo, monastrell, 4 meses en barrica.

Kijk, ondanks alle hipheid toch een wijn van de traditionele druiven van Zuid-Spanje, degelijk vier maanden opgevoed op hout.

In het glas blijkt de combinatie perfect. Modern, vol fruit, zonnige specerijen geuren, zacht, soepel, mooi wat hout. En traditioneel, want de monastrell geeft de wijn z’n karakteristieke knoestige, knorrige kantje, zorgt ervoor dat de wijn niet al te soepel en vlot wordt, dat je er ook nog even op kunt bijten. Wel daarna goed poetsen: dit oogstjaar noteren we een behoorlijk zoetje tijdens het afscheid.