Voor de cabernet sauvignon van hetzelfde huis kun je al rustig even de tiempo nemen (zie ook daar).

En ook deze merlot uit dezelfde subregio in Navarra mag je even rustig gaan zitten. Om te beginnen om eerst even het achteretiket te lezen. Daar staat nu eens niet die plichtmatige aanbeveling om de wijn in kwestie te schenken ‘op kamertemperatuur’,  zijnde namelijk veel te warm.

De wijnmaker van Príncipe de Viana die voor deze merlot tekent weet namelijk dat ie het lekkerst is op 16 graden. Enfin, dat heeft ie zodoende ook aan het achterpapier toevertrouwd. Dan komen die karakteristieke pruimigheid, die kwiekzure besjes, dat laurierzuchtje, dat kopjes gevende katjesdropje en die smeuïge tannines het beste tot hun recht. Nu nog even de wijn-spijsadviezen finetunen (‘serveer deze wijn bij wit en rood vlees, tataki, tartaar en koud vlees’ lezen we momenteel) en dan kunnen we die ook net zo serieus nemen als de wijn.